Mijn route naar accon avm, onverwacht maar zeker geen spijt!

Mijn route naar accon avm, onverwacht maar zeker geen spijt!

5 min leestijd | Stories

Een blog van Zjane Plas
Junior Assistent Accountancy bij accon avm

Wauw, wat heb ik toch veel leuke en positieve reacties gekregen van jullie allemaal! En wat is het fijn dat jullie mijn blog leuk vinden. De druk voor mijn tweede blog wordt zo wel wat hoger… Dus ik hoop dat jullie mijn tweede blog net zo leuk vinden. Hoewel ik aan het einde van mijn vorige blog had geschreven dat ik zou gaan kijken naar het verschil tussen praktijk en theorie wil ik toch ergens anders over schrijven. Want ik wil beginnen bij het begin; hoe ik in de agrarische sector en uiteindelijk bij accon avm terecht ben gekomen.
Hoewel ik nu niks liever doe en mij niks anders kan voorstellen, was dat niet altijd vanzelfsprekend. Mijn ouders hebben geen melkveebedrijf en dus krijg ik regelmatig verbaasde blikken als ik vertel dat ik wel op een melkveebedrijf werk.

Vroeger
In mijn vorige blog heb ik verteld dat ik vanaf jongs af aan al gek ben op dieren. Ik weet dan ook niet of we veel dieren hadden omdat ik er gek op was of dat ik er gek op ben geworden doordat we veel dieren hadden. Thuis hadden we vaak honden, katten, konijnen en kippen; maar bij de buren hadden ze ook nog varkens en koeien. Hierdoor ben ik dus letterlijk opgegroeid tussen de dieren. Voor mij kon het dus niet gek genoeg.

Vrouwen in de agrarische sector
Mijn broers werkten al langer op melkveebedrijven bij ons in de buurt. Toen ik ook graag wat wou bijverdienen wisten zij wel een paar boerderijen waar ik aan de slag kon, zo ben ik op de boerderij begonnen. In de agrarische sector kom je maar weinig vrouwen tegen; de meeste boerinnen zijn getrouwd met een boer en komen zo op de boerderij terecht, andere boerinnen zijn op een boerderij opgegroeid en rollen op die manier het boerenleven in. Voor een jonge vrouw die niet getrouwd is met een boer én thuis geen boerenbedrijf heeft, is het best bijzonder als ze op een boerderij werkt. Die verbazing maak ik nog vaak mee. Bijvoorbeeld als ik op zaterdag aan het werk ben op de boerderij en de vrachtwagen komt de melk ophalen, dan is altijd de eerste vraag of ik de dochter ben. Nadat ik ze dan heb verteld dat ik dat niet ben moet ik ook altijd uitleggen hoe ik er dan terechtkom. Maar ook als ik moet melken omdat de boer weg is. Soms gaat mijn vriend dan met mij mee en komt er tijdens het melken wel eens een ‘vreemde’ (bijvoorbeeld de dierenarts of een verkoper) op het erf. Die denkt dan altijd dat ik met mijn vriend mee ben gekomen, in plaats van andersom.  

Middelbare schoolperiode, keuzes keuzes keuzes
Mijn middelbare schoolperiode is een belangrijke periode voor mijn keuze voor de agrarische sector. In havo 5 komt toch het onvermijdelijke keuzemoment. Hoewel ik naast school constant aan het werk was op verschillende melkveebedrijven was dat toch niet mijn eerste keus voor een studie. Ik zat onder andere te denken aan dierenarts, maar daar is vwo voor nodig. Omdat ik ook wel van sport en bewegen hou viel mijn keus op PMT-BA, een opleiding waarbij je mensen met fysieke klachten leert om hiermee om te gaan. Helaas was ik gezakt voor de opleiding en kon ik dus niet starten. Het jaar erop had ik dezelfde keuze gemaakt, maar omdat het een studie is met een loting moest ik een 2e keus hebben. Als 2e keus had ik dier- en veehouderij ingevuld omdat ik steeds meer leerde en het ook steeds leuker vond met de koeien. Maar zoals jullie het al wel kunnen raden… ik was niet ingeloot voor PMT-BA.

Dier- en veehouderij
In september na de zomervakantie, startte ik met dier- en veehouderij in Leeuwarden. Hoewel het toentertijd niet mijn eerste keuze was ben ik nu heel blij dat het zo is gelopen. De studie is heel breed, waardoor je heel veel kanten op kunt en met mijn medestudenten was het ook heel gezellig. Daarnaast heb ik op school ook mijn huidige vriend leren kennen :)

Na mijn studie
Na mijn studie kon ik natuurlijk niet anders dan een baan zoeken in de agrarische sector. Toen het einde van mijn afstuderen naderde ben ik begonnen met solliciteren. Ik heb op meerdere vacatures gesolliciteerd maar was heel verbaasd toen ik terug werd gebeld door accon avm. Na drie gesprekken werd ik aangenomen in Drachten op de Agro-afdeling. Nu, een half jaar later, kan ik zeggen dat ik mijn plekje heb gevonden en ik het echt heel leuk vind op de Agro-afdeling van accon avm. Terugkijkend, weet ik dat mijn route niet altijd logisch is geweest, maar als ik het over mocht doen, zou ik het zo weer doen!