Nu we even niét de touwtjes in handen hebben

Nu we even niét de touwtjes in handen hebben

2020-04-07

5 min leestijd | Stories

Door: Marijke Kloet-Sonneveld, Corporate Recruiter

Corona: tot enkele weken geleden kenden we het alleen als een lekker fris biertje. Nu als het gemene virus waardoor iedereens leven er momenteel anders uitziet. We leven in onzekerheid, het openbare leven ligt stil en we maken ons zorgen om onze (kwetsbare) dierbaren. Ik neem je mee in mijn belevingen, op zowel privé- als werkgebied.

Zelf woon ik in Zeeland, het gebied dat niet als eerste werd getroffen en waar het aantal besmettingen gelukkig (nog) relatief klein is. Hierdoor moest het nieuws ook even landen. Het besef van de impact van het virus en de maatregelen kwam ook pas later. Nu is dat voor iedereen wel duidelijk, denk ik. En de vraag is nu: hoe gaan we ermee om?

Voorlopig even niet
Na de berichtgeving over de sluiting van scholen, kinderopvang en de horeca, is er veel veranderd. Schoolgaande kinderen? Die zitten voorlopig thuis met schoolwerk. Kinderen op de opvang? Alleen voor kinderen van ouders met een vitaal beroep.

Werkende ouders moesten oplossingen bedenken. Kan je zelf nog wel op locatie werken of zit je aan huis gekluisterd? Sporten? Voorlopig thuis. Verjaardagen, feestjes of andere evenementen? Voorlopig niet. Vakantie gepland? Kan niet doorgaan. Maar wanneer kan het weer wel?!

Graag de touwtjes in handen
Kenmerkend voor professionals in de accountancy is dat we graag de touwtjes in handen hebben. ‘In controle’ zijn, dat is de essentie van ons vak. Maar nu dit virus de controle over ons leven heeft overgenomen, moeten we ineens roeien met de riemen die we hebben.

Afgelopen twee weken is gebleken dat we dit eigenlijk ook heel goed kunnen!
We hebben allemaal een laptop en een mobiele telefoon, dus dat maakt het thuiswerken ineens al veel gemakkelijker!

Agenda’s matchen
Met een zoontje van zeven maanden dacht ik net weer lekker aan het werk te zijn en de opvang geregeld te hebben. Dat liep ineens anders. Er is geen gastouder beschikbaar, dus ik heb sowieso twee dagen geen opvang. En de dagen bij de oma’s worden ook onzeker. Moeten we onze zoon daar wel heenbrengen?

Dat was even schakelen, dus mijn man en ik pakten snel de agenda’s erbij. Mijn man kan niet thuiswerken. Enerzijds jammer, anderzijds misschien wel fijn in deze tijd. Ik hoor van diverse collega’s dat het ook niet alles is om samen thuis te werken.

Flexibele oplossingen bedenken
Vrienden en familie boden zich aan om bij te springen waar nodig. Nu kijken we per week hoe de agenda’s gevuld zijn. Zodat mijn man vrij kan nemen of om af te spreken wie op welke dag of dagdelen kan oppassen. Een zoontje van zeven maanden slaapt nog regelmatig en kan goed zelf spelen, waardoor ik meestal goed kan werken. En gebrabbel op de achtergrond bij een videogesprek wordt in deze periode geaccepteerd! Ik ben blij dat accon■avm mij de vrijheid en flexibiliteit geeft om hiermee om te gaan.

Wat doe ik nu als recruiter?
In mijn werk als Corporate Recruiter ben ik doorgaans op verschillende kantoren aanwezig en heb ik veel gesprekken met sollicitanten of collega’s. Dat is voor nu niet mogelijk, dus ik werk volledig thuis. Toch blijft het werk zoveel mogelijk doorgaan. De gesprekken worden nu via Microsoft Teams gevoerd en via telefoon en mail ben ik bereikbaar voor collega’s. Wat mooi meegenomen is, is dat ik nu even geen reistijd heb.

Koffiepraatjes
Maar dat betekent ook: geen gezellige collega’s om me heen. En die koffiepraatjes dan? Dat doen we digitaal, via e-mail of een videogesprek in Microsoft Teams. Zo praten we bij en delen we werkzaken met elkaar. En hoor je ondertussen kindergeluiden op de achtergrond of de buurman die aan het boren is? Geen punt, iedereen is begripvol.

Ook leuk: je krijgt nu gelijk een kijkje in iemands keuken, woonkamer of (geïmproviseerde) kantoorruimte. Ook de vrijdagmiddagborrel slaan we niet over, dat doen we via videobellen. Heb jij het ook al eens geprobeerd?

Stilstaan bij ‘normale’ zaken
Wat kunnen we blij zijn dat we in 2020 leven, een digitaal tijdperk waardoor we redelijk verder kunnen met ons dagelijks leven. Dat we minder fysieke contacten hebben is natuurlijk jammer, maar dat gaan we de komende tijd júist meer waarderen! Het is niet anders, we zijn stilgezet in de trein die normaal altijd verder rijdt. Maar daarom staan we even extra stil bij alles wat zo normaal lijkt.

Lezers, ik wens jullie allemaal veel sterkte, gezondheid en alle goeds toe in deze tijd!

Ontdek onze vacatures